TAG Maand van de jonge vrouw

Wat een gaaf idee had Anne een maand geleden. De hele maand oktober stond haar blog 24lentes.nl in het teken van jonge vrouwen. Ook introduceerde ze een tag die in heel bekend blogland werd overgenomen. En nu ik, op de valreep! Helaas werd ik niet getagd, maar uiteraard mag je de tag gewoon overnemen. En nu ik eindelijk weer tijd heb om te bloggen, ga ik er mee aan de slag!

Opgroeien
Mijn naam is Marleen, ik ben alweer 27. Of zoals vriendje – een half jaar jonger – altijd lief zegt: 30 min. Ben ik oud? Nee, ik ben niet oud. Zevenentwintig is niet meer wat 27 in de vorige eeuw was. Tot eind jaren 80 stond 27 voor ‘getrouwd en mama’. Nu staat 27 voor ‘starter’. Starter op baanvlak, starter op woningvlak, starter met relaties. Ik woon samen, maar ben nog niet toe aan trouwen, laat staan aan kinderen. Ik voel mij dus niet oud. En zo zie ik er ook niet uit, ik word nog regelmatig om mijn ID gevraagd als ik bier of wijn wil kopen (ja, echt!). Gelukkig is dat erfelijk bepaald, mijn moeder is 63 en ziet er uit als eind 40. Dat wil ik ook wel.

Ouder en wijzer? Ja, dat opzich wel. Ik kan bijvoorbeeld veel beter mensen loslaten. Als een vriend(in) teveel energie vraagt en ik er niets tot zeer weinig voor terug krijgt, dan laat ik haar/hem gaan. Ik kies veel beter ‘wat ik wil’. Je bent zelf verantwoordelijk voor jouw leven, laat het niet bepalen door wat andere mensen van jou verwachten/willen.

Wat mis ik aan jong zijn? Dat je bij alles ‘nadenkt’. Als ik een drukke straat oversteek, dan denk ik aan ‘uitkijken’, want wil niet dat ik doodgereden wordt door een auto. En de reuzenrad was vroeger zo leuk, maar nu ben ik er ook wel bewust van dat zo’n bakje kan losraken. Zonde eigenlijk.

Successen
Yay, ik heb mijn studie afgerond! Ik heb dat papiertje! Ook al is dat papiertje volgens diverse inspecties niet heel veel meer waard, ben ik toch trots dat ik een HBO studie heb afgerond. Het draait wel om ervaring, maar het aantonen van jouw kunnen en niveau met een diploma weegt toch wel mee bij het solliciteren.

Jeugdsentiment
Heb je even een momentje voor mijn lijstje aan jeugdherinneringen en jeugdsentimenten?
Alfred J. Kwak
Flippo’s
TT-Kermis in Assen
Kamperen in Frankrijk
Kinderen voor kinderen
Slinky
Trollen
Penvriendinnen
Barbie’s
Walkman
Discman
Speelgoedrecorders
Tamagotchi
Fristi in de bioscoop
Leeuwenkoning
Alladin
Schuimzakjes
Geef nooit op
Sinterklaasintochten (Rip)
To name a few. Wie herkent ze?

Modegrillen
Ik was als kind nooit heel erg trendvast. Nog steeds niet. Ik kocht wat ik leuk vond en dat was soms in de mode en soms niet. Ik kocht nooit echt dure kleren, maar wel vrolijke gekleurde kleren. Bijzondere schoenen en frutsels voor in het haar. Mag schoenen bijvoorbeeld, wie kent ze nog? Gestippelde haarbanden, tientallen. Buttons op mijn tas. Wijde gekleurde broeken. Een rood geverfde lok in het haar. Bijzonderste was dat ik mijn haar bijna 10 jaar standaard in een staart had. Erg saai eigenlijk. Helaas heb ik weinig foto’s digitaal van dit modebeeld. Maar ik heb nog wel een modegrill die ik wil delen. Als klein meisje was ik dol op jurken, hoe gekke, hoe feller hoe beter. Mijn vriend vind ze nu heel erg lachwekkend, maar ik vind ze nog steeds superschattig.

284197_118471508249733_2014134_n

Feminisme
Feminisme is voor mij het durven te bereiken wat jij wilt. Een jonge vrouw kan alles, als je maar durft en er voor gaat. Op jouw manier. In mijn wereld gaat het vaak over carrière maken. Maar wat als je nou liever parttime werkt? Maakt dat jou minder? Feminisme is voor mij de keuzes maken die bij jou passen. De middelen krijgen die jou daarbij helpen. Ik zou graag willen dat iedereen zoveel kansen kreeg om te komen waar ze willen. Ook in arme landen en ook in landen waar vrouwen nog geen tot minder gelijke rechten hebben. In Nederland hebben we nog een weg te gaan. Vrouwen worden minder snel serieus genomen. Deels te danken aan onszelf (sorry zeggen, aardig gevonden willen worden) en deels door de mentaliteit van anderen. Je moet je net iets harder bewijzen als vrouw, maar als je tevreden bent met waar je bent en durft je dromen na te jagen. Durf te dromen en durf hard te werken, dan kom je er wel. Ook als vrouw. 

Mama
Gelukkig, mijn moeder is er nog. De afgelopen maanden hoor ik teveel verhalen over moeders die zijn gestorven, ook dichtbij mij. Mijn moeder is er nog en daar is ze zelf ook heel bewust van en blij mee. Ze leeft, reist, geniet, gaat dagjes weg. Als ik wat tegen haar mag zeggen is het dit:
“Mama, jouw gastvrijheid, jouw liefde, jouw zorgzaamheid, jouw eeuwige rust. Dat zijn dingen die ik graag van jouw wil leren. Ik zou graag willen dat mensen zeggen: “Jij bent net zo lief, gastvrij, zorgzaam en begripvol als jouw moeder.” Je bent er altijd voor mij, hoe ik mij ook voel, wat ik ook meemaak, hoe ik ook reageer. Je staat altijd voor mij klaar. Fysiek kan dat vaak niet, omdat we ver weg van elkaar wonen, maar telefonisch sta je mij altijd te woord. Dan zeg je wijs: “Ik zet de televisie op pauze. Dat kan.” Dat zeg je ook vaak als je mij belt, als hint. Sowieso ben je niet van de subtiele hints. Als je iets niet leuk vindt, noem je het apart. En je zegt eerlijk als iets je niet aanstaat. Ik vind het heerlijk dat ik altijd kan bellen. Ook als ik weer een gek idee hebt: een beugel, samenwonen, vrijwilligerswerk opzeggen of aannemen. Je staat altijd voor mij klaar. Als ik langskom, maak je mijn lievelingseten. Als ik langskom, ligt de koelkast vol met energiedrankjes, wijn en stokbrood. Als ik langskom, heb je mijn kapotte kleren genaaid. En als ik langskom, geef je mij – niet zo subtiel – een doos vol oude troep – want je wilt mijn oude slaapkamer omtoveren tot inloopkast. Groot gelijk heb je mama. Laten we nog veel bellen en vaker bij elkaar langsgaan. Het leven is te kort, ik ben blij dat ik je al zo lang ken. Dat we al zoveel samen hebben meegemaakt. Laten we dat blijven doen. In ieder geval nog een paar jaar. Daar bedoel ik mee: zeker nog 27 jaar (dan ben je 90, dat kan best).

185505_116640345099516_6267603_n

About the author

Marleen

View all posts

3 Comments

  • 🙂 Tamagotchi’s! :’) die werden bij mij op een gegeven moment afgenomen door mijn ouders omdat ik er te zenuwachtig van werd, hahaha! Oh en je brengt ook herinneringen in me boven aan mijn flippo collectie. Wat een obsessie was dat ook. Dan de mensen die daar in stikten omdat ze zo in de chipszak verstopt zaten en die mensen aten zonder te kijken. Oeps. Mooie antwoorden heb je gegeven. Je verhaal over feminisme kan ik me totaal in vinden, de woorden aan je moeder, ontroerend en lief 🙂 Thanks voor het invullen!

  • Oooh ik vind het een hele leuke tag!! En wat een herinneringen breng je ook bij mij naar boven! Vooral onder kopje jeugdsentiment! Haha!:)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *