En toen was het alweer zaterdag. We begonnen met een extreem uitgebreid ontbijt – blijkbaar nogal uniek in Parijs. En daarna op pad.



We begonnen vandaag bij de Sacré-Cœur, vlakbij ons hotel. Hier stonden veel oplichters en verkopers. Ik ken ze nog van Rome, mooi touwtje om je vinger/hand, gratis. En dan doen ze hem net te strak: “Maar wij hebben een schaar mevrouw, we knippen u zo los. Kost maar 2 euro!” Dus die stonden daar ook: “I’ll give you this madame.” En aan je zitten. Op een gegeven moment riep mijn vriend “Ga toch weg!” Zegt zo’n man: “You go away!” Wisten wij veel dat ze ook Nederlands konden. Dat was wel even eng.
Maar gelukkig was het bij de kerk was het rustig. We konden een rondje binnen lopen, waar net een mis aan de gang was. Met indrukwekkende gewaden, prachtige kunststukken. Erg bijzonder, zo’n witte kerk op een heuvel – je moet bijna 300 treden op wil je boven kunnen genieten van het uitzicht. Maar wat een uitzicht was dat!




Vervolgens gingen we naar Tour Montparnasse en de begraafplaats met beroemde Fransen (die we niet kennen), maar eigenlijk wilden we daar niet eens heen, haha. Ik wilde naar Jardin du Luxembourg. Een prachtig landgoed met een schitterende tuin. Hoewel het ijskoud en herfstig was, hebben we ons toch prima vermaakt.




Onderweg van de Jardin Du Luxembourg naar de St Germain Boulevard, kwamen we dit kerkje tegen. Wat een bouwwerk he? Vervolgens dronken we warme chocolademelk en aten we muffins bij La Croissanterie (hoe Frans van ons!). En genoten we van de gezellige straatjes in deze jonge wijk. Het water over en een rondje over Île de la Cité. Op naar de Notre Dame.





De Notre Dame kent iedereen wel, hoewel de meeste – net als ik – van het klokkenluiderverhaal. En hoewel de Notre Dame een van de bekendste bezienswaardigheden is van Parijs, viel het met de drukte wel mee. Iedereen bleef keurig in een rijtje staan, totdat ze de kathedraal mochten bezochten. Indrukwekkend van binnen, alleen jammer dat er zoveel gepraat werd. Het leek wel een gemiddeld luisterconcert in Tivoli Utrecht. Blijkbaar helpt het niet om in 43 talen ‘Stilte’ op te schrijven. Maar het was mooi om de kathedraal een keer te zien. En toen waren onze voetjes kapot.
En nog wat Instagram foto’s.



