En toen was het alweer zaterdag. We begonnen met een extreem uitgebreid ontbijt – blijkbaar nogal uniek in Parijs. En daarna op pad.
Author - Marleen
Review Felix van Cleeff – The Crimson Sea
[CD, Felix Van Cleeff/It’s All Happening]
Felix van Cleeff is met een ultieme herfstplaat gekomen: The Crimson Sea, als opvolger van zijn EP Into The Dark. Wat de plaat zo herfstig maakt? De gevoelige en donkere songs. Zo begint het album met ‘Borders Of Your Mind’, een donker, gevoelig en theatraal nummer. Ook ‘Into The Light’ borduurt voor op het gevoel van verlies, gevoelens die extra zwaar zijn tijdens de donkere dagen.
Toch is The Crimson Sea geen singer-songwriter album zoals velen. Met diverse instrumenten geeft hij een soort regenachtige-dag-in-New-York sound aan het album. En dat is ook waar Felix nu zijn hart heeft verloren. In het bruisende New York leert hij zijn muzikale talenten beter kennen. Jamsessies met jazz en blues artiesten hebben hem geholpen om een cd uit te brengen met originele teksten en meer ‘body’. Hij put zijn sound uit verschillende muziekstromingen, aangedikt met instrumenten zoals viool, drums, bas, saxofoon en cello. Het neigt daardoor soms naar jazz, soms wat psychedelisch en af en toe klinkt er zelfs een vleugje Americana. En dat terwijl andere songs zoals het gevoelige ‘Beautiful Stranger’ weer heel dicht tegen het typische singer-songwriter geluid.
Is het dan een album zonder rode draad? Nee, de rode draad is er zeker. Die donkere herfstsound, de ritmische bas en zijn zachte donkere stem, voeren de boventoon. Hoewel de zang niet altijd even zuiver is, geeft het daardoor wel meteen de beeld dat je onderdeel bent van die jamsessies in New Yorkse jazzcafés. En dat is heel fijn tijdens regenachtige herfstdagen.
Hieronder de videoclip van Babylon, persoonlijk vind ik dit het minste nummer op het album, dus ga vooral luisteren en zelf oordelen! Warning: 16+.
P.S. Felix maakt ook films.
Het was stil op mijn blog. Stil, want ik zat op een warme hotelkamer in het mooie Parijs. Samen met mijn vriend, een lekker weekend weg. Enerzijds om ons 2 jaar samen te vieren, maar ook omdat we het gewoon leuk vinden om steden te ontdekken. Dit weekend waren we in Parijs. Hier een paar foto’s van dag 1: vrijdag.
Allereerst een paar foto’s van mijn Instagram. Ons hotel lag in Montmartre en was net mooi opgeknapt. Daarnaast onze eerste ontmoeting met de Eiffeltoren. En ‘s avonds gingen we naar Shakespeare and company (goede tip Tessa!) waar Sam Amidon (liefde!) optrad. Twee vliegen in één klap tijdens dit ‘huiskamer’ concert. Te gaaf!
Ik heb wel erg weinig over eten geschreven de laatste tijd – sarcasme. Maar dit recept wil ik graag nog even met jullie delen. Een pasta met champignons, kaas en walnoten. Hij is namelijk zoooooo lekker!
Ingrediënten voor 2 personen
Pasta (wij kozen voor farfalle)
250 gram champignons
250 gram kipfilet
5 walnoten
3 handjes geraspte pittige kaas
2 handjes veldsla
125ml slagroom (eventueel wat melk erbij)
Zout
Peper
Knoflook / peterselie (optioneel)
Het recept
Ga eerst maar beginnen met het kraken van walnoten, want wat een werk is dat zeg! Ik heb er zelf iets van vijf gekraakt.
Vervolgens snijd je de kipfilet en begin je deze te bakken. Tegelijkertijd zet je de pasta op, kijk op de verpakking hoe lang deze moet.
Als de kip (bijna) gaar is, bak je de champignons even mee. Voeg de slagroom toe en laat even pruttelen. Voeg dan de geraspte kaas erbij. Proef wat je er van vindt en voeg na smaak kruiden of meer kaas toe. Als de saus niet goed dik wordt, kan je er wat maizena bij stoppen. Wees voorzichtig, de saus hoeft geen pap te worden!
Giet de pasta af en leg het op een bord. Giet er een laag saus overheen, vervolgens een paar plukken veldsla en vervolgens wat walnoten. Voor de liefhebbers van kaas en champignons, een net iets ander recept.
Ps. Ik goot perongeluk de halve zoutpot hierover. De smaak wist ik terug te brengen door wat melk en meer kaas toe te voegen. Je kunt de kip vervangen door spekjes of weglaten als je daar zin in hebt. Minstens net zo lekker!
Ps. Ps. wij maken deze pasta ook vaak met cashew noten. Jammie!
“Grand Café en Restaurant De Biechtstoel, dat is zondig genieten van voortreffelijke gerechten tussen de heiligen.” Vraatzucht, jaloezie, hebzucht. Ik heb last van zonden als ik eet bij De Biechtstoel. Dit eetcafe aan de Damsterdiep in Groningen is er een die alle bovennatuurlijke zintuigen doet tintelen.
Sfeer
Onder het oog van tientallen Mariabeelden en engeltjes zitten de gasten aan de standaard bruine eettafels en op de standaard bruine stoelen. De ruime hoeveelheid beelden maakt de zaak wel interessanter dan de standaard eetcafés. Er stonden grote druipkaarsen op tafel, er waren zowel vintage lampen als klassieke kroonluchters en modern servies. De gasten variëren van stelletjes tot aan groepen studenten tot aan familiediners. Dit maakt het een bont gezelschap, maar vooral erg gezellig (en luidruchtig). En leuke, vrolijke en eerlijke obers en serveersters, dat mag ook wel eens gezegd worden!
Morgennacht is het zo ver. Om 12 uur ‘s nachts, in de nacht van dinsdag op woensdag gaat The Hunger Games: Catching Fire in premiere. Onlangs zag ik deel 1, na lang twijfelen en nu kan ik niet wachten tot het woensdag wordt.
Het verhaal
In een verre, verre toekomst is er in Amerika revolutie uitgebroken. Na de oorlog is het land opgedeeld in 12 districten die allen onder bewind staan van een centrale overheid. Als straf voor die revolutie worden elk jaar de hongerspelen georganiseerd. Van elk district wordt een meisje en een jongen van 12 – 18 jaar gekozen om te vechten. Live op tv, tot de dood.
Continue reading