Marleen, Author at - Page 30 of 36

DIGITAL
FOOD

Favs and Facts II

25/08/2013

4 min read

Gisteren was ik wat stil, want drukke dag en vooral leuke BBQ met vriendinnen (en de leuke mannen). Met biologisch vlees en vis, stokbrood en heerlijke toetjes. Oh en wijn. Ik ben weer blij. Maar nu wil ik jullie ook blij maken. Daarom bij deze de nieuwtjes, facts en hebbedingetjes die ik MOET delen.

Skittles Sorting Machine
Who loves Skittles? Ik wel in ieder geval. En iedereen heeft zijn favoriete smaken. Mijne zijn de paarse, jammie. Bij M&M houd ik eigenlijk helemaal niet van de blauwe! Gek? Nou, het is meer dat de blauwe een kleur achterlaten op je tong. En wie loopt er nou graag met een blauwe tong? Ik niet. Oplossing voor het probleem, een Sorting Machine gemaakt door Brian Egenriether. Via een sensor herkent het apparaat de kleur van de Skittle en sorteert ze in verschillende bakjes. Dit gaat trouwens niet heel snel. Maar staat wel leuk op de tafel met verjaardagen…
Verwachte prijs 300 euro (euh, dan maar met de hand…)

Bron afbeelding Technabob >

De boyfriend Pillow
Ik heb een hele lieve knuffel genaamd vriendje. Maar innig in zijn armen slapen is alweer even geleden (wintermaanden +1). Een oplossing voor mensen die hun lieve knuffel moeten missen of die er nu geen hebben. De boyfriend pillow. Eigenlijk een halve, zonder hoofd en benen en met 1 arm. De boyfriend arm pillow dus. Kan je mee knuffelen. Maar is wel… raar.
40 euro bij megagadgets.nl (een vriendje is duurder)

Bron Megagadgets.nl

The Nu Project
Soms is het best confronterend als je op Facebook kijkt of via Bloglovin de blogs afstruint. Al die mooie modellen en fashionetta’s, bloedmooie bloggers met de mooiste kleding en kapsels. Pff. Ik ben nu 27 en weet sinds 12 jaar dat dit buikje niet zonder heel hard werken verdwijnt. Maar ach, ik kan er mee omgaan = goede kleding en vriendjes hebben er ook geen problemen mee = lekker zacht. En die knappe modellen en bloggers lopen ook met striae en cellulite, dus wat is echt? Waar maken we ons druk over? Je bent de perfecte jij. Wees tevreden met jouw kleine schoonheids’foutjes’, want die maken jou bijzonder. Zo is er nu The Nu Project, waar echte mensen centraal staan. Naakte vrouwen met hun normale lichamen. Scheve borsten, pondje meer, pondje minder. Gewoon, echt. Me like. You are beautiful. Just the way you are.
The Nu Project.com

Awake Chocolate
Oppeppende chocoladerepen met cafeïne. Nu las ik dit verhaal op Culy en tot mijn verbazing zit er cafeïne in alle chocolade. Maar in de meeste maar zeer weinig. In de reep van Awake zit evenveel als in een kop koffie. Nu lust ik niet graag koffie (alleen met veel melk zoals Cappuccino of Latte Macchiato), maar chocolade gaat er altijd wel. Maar ja, caloriebommetje is het wel met 230 calorieën. Een Snickers of Mars, maar dan met nog een beetje wake-up power er in. Ik ga het wel een keer proberen. Jullie?

3D gips en koffiekunst
3D is zo 2013. De 3D printer, mijn hemel wat kan die veel! We kunnen straks kunstwerpen en voorwerpen printen. Dan gaan we niet meer naar de winkel, maar kopen we online grondstoffen die we in onze printer kunnen stoppen. Mijn vriend heeft op de TU Eindhoven al een paar keer met een apparaat gewerkt. Hier alvast een voorbeeld van een 3D print product die wel erg handig is, de 3D gipsarm! Jake Evill bedacht deze gipsarm, omdat het zo irritant is als je gips om hebt en jeuk krijgt. Probleem opgelost!
Oh, maar nog meer 3D nieuws. Dit keer niet met een 3D printer, maar gewoon door food kunstenaars (you guys know I loooove food). De kunstwerken van Kazuki Yamamoto zijn echt het bekijken waard. Wie wil er geen giraffe in de cappuccino?

Bron Foto

HOME

Kortingsactie webwinkel marington.nl

23/08/2013

by Marleen

2 min read

Add Comment

De webwinkel Marington.nl is pas een jaar bezig, maar heeft al de nodige fans. Dit mede door de persoonlijke benadering. Maar ook omdat het assortiment bestaat uit een unieke combinatie van Wonen- & Mode accessoires.

“Vooral populair zijn de leren tassen, muurstickers en hamamdoeken“, vertelt Maikel Huurneman, eigenaar van de webwinkel. Maar de winkel biedt nog veel meer, zoals koffers, verlichting en sjaals. “Binnenkort komen er nieuwe sieraden en woonaccesoires bij.” Een webwinkel dat flink aan het groeien is dus. De webwinkel onderscheid zich door bijzondere accessoires van hoge kwaliteit te bieden. Voor in je huis, badkamer, kledingkast, waar je wilt. Doordat de kwaliteit van de producten hoog ligt, ook wel wat duurder geprijsd. Gelukkig hebben wij een kortingscode voor jullie!

Lowlands uitgebreid verslag (zaterdag)

22/08/2013

by Marleen

7 min read

Add Comment

Prachtig weer, vrolijke mensen, lekker eten. De zaterdag was een top dag. En dan was er ook nog goede muziek (dit schrijf ik natuurlijk in totaal willekeurige volgorde).

Twenty One Pilots
Ik begin met een hoogtepuntje. Nee hoogtepunt. De set van Twenty One Pilots. Ik had het er al over in mijn Lowlands voorpret blogs. Dus ik hoopte dat niemand teleurgesteld werd. De tent was tamelijk leeg, er stonden voornamelijk fans (The Lumineers was net afgelopen). Na het openingsnummer – of zeg act, de twee heren droegen gekke bivakmutsen – stroomde de kleine Charlie tent vol (mede door ons harde gejuich). Zanger Tyler Joseph maakte de show samen met het publiek. Het publiek werd een extra bandlid met zang, drums en rap. Daarnaast heb ik genoten van hoe de paar honderd man samen sprongen, dansten en juichten, ja ik ook. Wat een feest! De nummers waren zeer divers, van rap met een stevige beat tot folky met de ukelele. De heren zijn gemaakt om op te treden. Alles op het podium werd betrokken bij het optreden. En midden óp het publiek kunnen staan is ook vrij knap zo vroeg in je carrière. In Amerika is de band al een stuk groter, maar dankzij Lowlands – gesprek van de dag + uitverkochte plaat – gaat het ook hier vast hard. Trouwens, de band moest de set eindigen – het was tijd – maar het publiek heeft nog 10 minuten staan roepen om meer. De presentator moest de mensen letterlijk wegjagen, wat een luid boegeroep opleverde. Ik denk dat het bij Chase and Status nog te horen was en dat is harde muziek…

Geluid een beetje hard, dicht bij de boxen. Bron filmpje is Richard Ridder

Daughter
Nog een show waar ik van begin tot het einde heb genoten. Daughter is een indiefolk band uit Engeland. En als ik er ergens van houd is het wel indiefolk. Ook wel een van de hipstershit-stijlen. Daughter leerde ik eind 2011 kennen, toen ik als Ben Howard verslaafde mijn vriend – eveneens Ben Howard addict – leerde kennen en we non stop alles overnamen wat Ben Howard als aanrader bracht. Zijn favoriet op dat moment? Daughter, samen (met zangeres Elena) zongen ze Black Flies. Nu staat Elena met haar bandleden in de India tent en blijkt Ben echt eerlijk te zijn geweest over haar. Wat een stem, wat een schattig gegiechel. Maar vooral de nummers van Daughter zijn adembenemend. Bijzondere teksten, diepe teksten over alle kanten van het leven, vooral de dingen waar we ons elke dag over verbazen, negatief en positief. Een supersterk optreden, wisseling tussen The XX rustige songs en stevige folksongs.

Nevermind
Toen Nirvana’s album Nevermind uitgebracht werd, was ik 5. Dus nee, bewust heb ik het niet meegemaakt. Maar mijn oude neven draaiden de songs grijs en toen we MTV kregen heb ik ook met veel bewondering naar de stoere mannen van Nirvana gekeken en geluisterd. Op Lowlands speelden Nederlandse artiesten nummers van het album. Verrassingen? The Opposites maakten er echt eigen nummers van, maar ik had nooit verwacht dat Willy zo’n goede grunge stem had! Kensington gaf een goede sound en Ella Bandita en DeWolff bleven het dichts bij het origineel. Maar wat heet origineel. Dit is natuurlijk simpelweg een coveract, een ode aan een band die niet meer bestaat. Ze kunnen nooit het origineel evenaren. En niet elke band was aangenaam om te zien of te horen in deze setting. Moss, nee. Het album met de covers was trouwens het best verkochte album op het festival.

Imagine Dragons
Leuk bandje hoor, de songs zijn makkelijk mee te zingen en erg toegankelijk (lees top 40). Maar live viel het best tegen. De stevige songs en de bekendere hits waren leuk om te horen – vooral omdat het publiek zo enthousiast was, maar de rustige songs waren behoorlijk saai. Het klonk erg als The Script en dat vind ik eigenlijk ook geen leuke band, te weinig vernieuwend en te weinig diversiteit in de songs. Radioactive was trouwens wel een hoogtepunt, als ze op die tour doorgaan, dan wil ik ze nog wel een kans geven. Verrassend genoeg stond de tent vol met mannen (en dat voor een The Script coverband), maar die kwamen alleen voor Radioactive (in het filmpje helemaal achteraan, kijk wat een tof publiek!). Oordeel zelf.

Miles Kane
Ik hou echt van die rauwe Engelse sound, de sound die al sinds Joy Division door het land zweeft. Miles Kane brengt de britpop naar Lowlands. Als frontman van The Rascals en The Last Shadow Puppets (met inderdaad Alex Turner van Arctic Monkeys), heeft hij al veel live ervaring en ook Lowlands ervaring. Met het grootste gemak speelt hij de Bravo tent plat. Wel heeft de set een hoog tempo, als stugge Engelsman hoor je hem niet (veel) praten. Ik vind dat vaak wel prettig, maar sommige mensen vinden dat onpersoonlijk of noemen hem zelfs arrogant. De set was top, dit omdat Miles echt hele goede nummers heeft. Zijn stem heeft ook een constante kwaliteit. Geen poeha, geen extra’s. Maar ‘gewoon’ goed.

The Lumineers
HO, HEY! Eindelijk een optreden waar fans de overhand hebben, overal waren spandoeken. De hit Ho, Hey werd al vrij vroeg in de set gespeeld. 10.000 mensen die tegelijk zingen, kippenvel. De songs van The Lumineers zijn folky, maar neigen bijna naar country. Een echt Amerikaanse sound, dus niet voor iedereen. De songs lijken ook vrij veel op elkaar. Toch is het geen saaie set. Dit omdat de band zelfs in de Alpha het publiek centraal zet. Als ze op een gegeven moment midden in de tent staan – staan ze opeens voor mijn neus – lijkt het bijna alsof ze denken dat ze in een kleine club staan. En zo voelt het ook, lekker fijn dicht op en met elkaar naar muziek luisteren.

Editors
De hoofact van de avond, Editors. Meteen bij de eerste song zeg ik tegen mijn vriend: ik heb ze toch al eens live gezien? Snel bedenk ik mij dat het zelfs al de vierde keer is. En toch geen herinneringen? Nee. Editors is een topband. Echt een band vol rasechte muzikanten en liedjes die staan als een huis. Maar er zitten geen elementen aan de set die echt blijven hangen. Je kent de nummers, maar je zingt ze niet de hele avond lang. Ze spelen de songs, maar het is geen ‘act’. Dit zijn muzikanten die leven voor de muziek. Goede muziek, maar geen unieke uitschieters. Allemaal een 7, geen 10 en geen 2. En ja, die zesjes, die vergeet je vaak. Voldoende, dus die kan je weer vergeten. Oeps.

Verder nog The Veils gezien, maar slechts een paar nummers. Klonk erg goed, maar ik heb net te weinig kennis van de songs om echt gepakt te worden.
Eindelijk Chase and Status live gezien. Ik heb ze regelmatig van een afstandje bewonderd, maar nooit echt naar een optreden geweest. Nu stond ik daar in de Alpha te springen en dansen. Leuk feest, maar ook niet meer dan dat. Major Lazer daarentegen gaf wel echt meer dan een leuk feest. Die gaven een nieuwe dimensie aan het woord feest. Helaas hebben wij het alleen van een afstand gezien, want die tent was overvol dansenden, glijdende mensen. Al met al een TOP dag! Wat Lowlands vandaag heeft gebracht was fantastisch. Toppers!

MOVIES

Review The Bling Ring

20/08/2013

by Marleen

3 min read

Add Comment

Geen blogs meer over Lowlands? Ha, nou wel een beetje hoor. Deze film zag ik namelijk op Lowlands… telt dat ook?

Het verhaal
Ik quote Pathé: “The Bling Ring is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een groep tieners die de huizen van een aantal rijke, Amerikaanse celebrities leegroofden. Onder andere Paris Hilton, Orlando Bloom en Lindsay Lohen waren slachtoffer van deze bende. Aan het hoofd van de bende staan Marc (Israel Broussard) en Rebecca (Katie Chang). Samen met hun vrienden Nicki (Emma Watson), Chloe (Claire Julien) en Sam (Taissa Farmiga) beginnen ze websites van beroemdheden af te speuren naar de verblijfplaatsen van hun favoriete idolen. Wanneer de celebs niet thuis zijn, breken ze in en stelen ze hun designerkleding, geld, naaktfoto’s en juwelen. Met het geld financieren ze hun eigen wilde – en luxe – levensstijl.”

Oordeel
Als fashion liefhebber vind ik het natuurlijk heerlijk om die grote inloopkasten te zien. En ik geloof best dat Paris Hilton kussens heeft met haar eigen gezicht erop. Het verhaal gaat eigenlijk niet dieper dan dit. Het is zelfs tamelijk langdradig. Naar school, inbreken, zuipen, drugs gebruiken en naar school. En weer opnieuw. Alle sterren waar ze zijn geweest worden in de film behandeld, dat had best korter gekund.
Het beste vond ik de uitwerking van Nick’s karakter. Hij wordt overduidelijk meegesleept in een wereld waar hij niet hoort. Maar hij heeft behoefte aan aandacht, wil opgenomen worden in een groep en is dol op fashion en celebs. Hij is ook de enige die de nodige twijfels blijft hebben. Ze zijn nog erg jong en naïef, dat is goed vastgelegd in de film. Dit levert ook frustraties op bij iedereen met gezond verstand. Vooral de scènes waar de groep in de grootste clubs verblijven (ze zijn 17?) en drugs gebruiken komt ongeloofwaardig over. En dat terwijl dit wel de werkelijkheid was voor deze OC kids. Een aangename film voor iedereen die het verhaal kent en/of interesse heeft in de lifestyle of the rich and famous. Maar voor het verhaal hoef je niet te gaan. Ook al in het Sofia Coppola.

Note
Dit is een waargebeurd verhaal. Het hele verhaal lees je op Vanity Fair (The Suspects Wore Louboutins). Inmiddels zijn we vijf jaar en een hoop wijsheid verder en zijn ze weer allemaal ‘vrij’. Afgekickt, bezwangerd en op zoek naar aandacht – nee niet allemaal, hoewel de meeste van de groep wel heeft meegeholpen aan de film. Waar ze nu zijn? Lees je hier. En op Twitter kan je Nicki (in het echt Alexis) en Marc (in het echt Nick) volgen.

Twitter van Alexis Neiers
Instagram van Alexis Neiers
Twitter van Nick Prugo

Cijfer

2,5/5

FOOD

Lowlands foodlog

19/08/2013

by Marleen

6 min read

7 Comments

Sommige mensen trekken meteen een schreef gezicht als het over eten op festivals gaat. Supervette hamburgers, slappe frieten en stinkende shoarma tentjes. En je betaalt er ook nog eens 10 euro voor, belachelijk! Voor foodies is Lowlands dan echt een fijn festival. Waarom? Lees verder!

Donderdag Campingvoer
Donderdag gaan de campings open, maar het festivalterrein blijft dicht tot morgenmiddag. Het is dan vaak improviseren met het eten. Je kunt bij de ‘supermarkt’ wat frietjes of een klein stukje pizza halen, maar Lowlanders zijn creatief. Hoewel niet altijd even gezond, wel praktisch! Een greep uit het voedselwaar van de groep waar ik mijn avondeten nuttigde (10 personen). Twee gaspitjes in een handige meeneemkoffer (cheapass bij de action en jaren te gebruiken), 3 weggooibarbecues, 7 voorverpakte maaltijdsalades, 2 blikjes tonijn, 4 beefburgers, 2 hamburgers uit zak (huh?), 5 runderworsten, gebakken aardappeltjes met peper en een zak biologisch brood.

Ander campingvoer tips vonden we in de Daily Paradise, onze ochtendkrant op lowlands. Hierin voornamelijk gerechten met eieren, knakworsten, tomaten, kaas en spek. Niet heel gezond, wel makkelijk te maken. Pannenkoeken zijn ook simpel te maken en een ideaal ontbijt. Verrassend genoeg zijn de te volle tassen en kruiwagens dan ook voornamelijk met eten en drinken gevuld. Veelal natuurlijk met (je mag 8 liter drinken mee nemen pp = ook meteen 8 kilo, so i won’t).

Bron foto Instagram Bramkoster

Vrijdag Vleesdag
Als je niet bij die groep hoort die 10 kilo aan eten en drinken meesleept, dan gaat het geld dus naar de groene muntjes. Dure muntjes, 2,60 per stuk. Wat kun je daar van kopen? Wij nemen als eerste een bourgondisch kroketje bij de snacktent. Ja, een ‘bourgondische croquette’. Ambachtelijk bereid met alleen het beste vlees. Nog steeds runderragout en draadjesvlees, maar heerlijk smeuïg. Met broodje en mosterd (teveel mosterd!) voor 1,5 muntje = 3,90.
Next up; kebab. Wij zijn niet zulke kebab / shoarma-eters. Dit vooral omdat we nog geen restaurant in de buurt hebben gevonden, maar ook omdat het nogal vet en niet altijd even lekker is. Maar op Lowlands is de kebab altijd smaakvol. Zes rollen vlees hangen te wachten op de vleesvreters (hallo bacteriën! Tja, op Lowlands heb je weerstand nodig, geloof mij). Een Turks broodje, rijkelijk belegd met koolslasalade en tot de nok toe gevuld met kebab. Als saus kan je kiezen tussen knoflook, sambal of cocktail. En volgens mij nog eentje, maar heb de verkoopster niet laten uitpraten, want had mijn tanden al in het broodje gezet. Vullend, zeer. Lekker? Ruim voldoende. Prijs? Veel, 2,5 punt = 6,80.
Wat nog meer voor de vleeseter? Dure hamburgers, voor 6,80 krijg je een klein broodje met sla en een hamburger. Maar wel 100% beef en biologisch. Dat dan weer wel. Uniek was de BBQ tent, op een grote stoomlocomotief (Een BBQ genaamd de Oklahoma Smoker), werden spareribs en ander vlees gemaakt. Prijs was heftig, gemiddeld 3 muntjes. Maar je kon ook een heel assortiment aan vlees krijgen voor 4,5 munt = 11,70. Makkelijk te delen en dan is het weer goedkoper dan in een restaurant.

Zaterdag Kies bewust
Let op: ik ga heel vaak biologisch zeggen in dit stukje.
Zaterdag ontbijt ik anders. Ik ga bij Oxfam Novib voor een broodje hummus (mijn nieuwe verslaving). Een immens groot broodje (biologisch) met veel groenten en veel hummus. De koriandersaus heb ik afgewezen, ik ben geen fan van koriander. Heerlijk broodje die ik met geen mogelijkheid opkreeg. Luxe. Voor 2 muntjes = 5,20. Mijn vriend kocht hier nog een biologische banaan voor een half muntje = 1,30. Tijd voor de cliché, patat. Op Lowlands verkopen ze biolgische patat, je ziet de gesneden aardappelen. Ook de mayonaise was heerlijk smaakvol. Beter dan de meeste festivalpatat meuk. En mooi in een puntzakje. Heerlijke patatkruiden en stevig, maar niet te krokant. 1,5 muntje = 3,90.
Lowlands wil zoveel mogelijk biologisch zijn, dus de meeste snacks waren dit jaar biologisch, yay. Maar het ging nog verder. Voor de bewuste foodies; de kraam vrij voedsel. Hier krijg je bijvoorbeeld biologische pasta en zwarte risotto en dat allemaal gluten en notenvrij! Ook de wereldsoepen geven net wat meer smaak aan de dag. En nog eentje Vant land! Vers van het land, stamppotten, gehaktballen, omeletten en macaroni. Voor de fijnproevers onder ons. Oh, en er waren verschillende tentjes met glutenvrije pannenkoeken!

Bron afbeelding Twitter Marjolein / Tearsong

Zondag Zoetigheid
Oh oh wat een gezonde keuzes, maar kunnen we ook wat meer groenten en fruit eten of gewoon lekker ongezond snoepen? Uiteraard! Begin met het ontbijten bij de supermarkt en kies daar een pakje vifit of een fruitsalade. Een appel mag natuurlijk ook.
Lekkere koeken vind je bij Douwe Egberts en Oxfam Novib (hier ook chocolademelk trouwens!), vers gebakken mensen!
Bij de bioscoop vonden we heerlijke churros (mijn vriend is verslaafd aan die dingen, dus bij de film een zakje leeggegeten = 2 muntjes, 5,20.), popcorn, snoepgoed en suikerspinnen.
De groentengerechten vindt je voornamelijk bij bovenstaande tentjes (zaterdag), maar je krijgt vrijwel overal sla, tomaten of ander makkelijke groenten. Vant Land en Vrij voedsel hadden nog wel groente gerechten. En uiteraard Oxfam Novib, eerlijk eten en powervoedsel. Maar veel salades op Lowlands? Nee, te weinig nog.
Als klap op de vuurpijl nog een smoothie met poweringredienten. Kies wat je nodig hebt (bijvoorbeeld meer energy) en fiets voor je smoothie. Letterlijk. Klaar, hap, power!!

Bron foto Acai-events

Wat nog meer?
Gebakken vis, Surinaams, Mexicaans, kaasfondue, tosti’s, bitterballen, nasi, bami en andere aziatische hapjes, loempia’s bijvoorbeeld = heerlijk en maar 1,5 muntje voor 2 loempia’s = 3,90. Broodjes en sapjes van LaPlace, falafel, uitsmijters, meatpies, ijs van Ben & Jerry’s, Swirls en Ola. De thaise broodjes en italiaanse broodjes, hot sandwich van La Place, pizza’s, pannenkoeken. En de rest weet ik niet meer. ..

Puf, ik zit nu nog vol. Ik vind Lowlands heerlijk omdat je zoveel keuze hebt. Wat ik nog wil? Iets meer kleinere tussendoortjes (fruithapje, nootjes, wortels met hummus) en iets meer salade en dan ben ik happy!

Graag bij deze nog een ode aan Douwe Egberts. De Pickwick Green Ice Tea verkopen in een supergrote beker met veel ijs en een rietje en dat voor 1 muntje = de beste keuze dit weekend. Beter groene thee dan een klein bekertje cola voor dezelfde prijs. Yay! De ijskoffie van zwartgoud was trouwens ook ideaal (fair trade, uiteraard!)

Lowlands uitgebreid verslag (vrijdag)

19/08/2013

by Marleen

5 min read

Add Comment

Nou mensen, daar ben ik weer. Maandagmorgen, licht in het koppie, maar klaar voor een dag vol internet en slaap. Mijn 8e (!) editie van Lowlands Paradise zit er weer op. Stinkende kleren en een natte tent wachten op mijn zorgen, maar niet voordat ik jullie heb vertelt over de acts (muziek) die ik heb gezien! Mijn recensie van Lowlands 2013!

Tom Odell
Ik heb een beetje pech met Tom Odell. Eerder dit jaar had ik kaarten voor zijn concert. Maar door een treinvertraging bij Lelystad – waar we vervolgens geen kant meer op konden en dus 2 uur stil stonden – heb ik het concert gemist. Gelukkig was het geluk nu wel aan mijn kant. Het terrein ging vroeg open, we hoefden niet te wachten en stonden dus al snel in het eerste vak van het hoofdpodium Alpha. Tom is een topzanger en zijn liedjes zijn bloedmooi. De set was dan ook om van te genieten. Maar eerlijk als ik ben: het begin was goed, maar het midden was erg saai. Tempo ging omlaag en de scherpe teksten werden ingewisseld met zoetsappige liefdesverklaringen. Gelukkig wist Tom zich bij de laatste drie nummers weer helemaal te herstellen en speelde hij de piano haast kapot met enthousiasme. Blij toe. Meteen cd’tje gekocht uiteraard.

The Staves
Bij Lima stonden drie Engelse engeltjes prachtige liedjes te spelen. Toch niet zo saai als ik vooraf had verwacht. Ze zingen loepzuiver en de samenzang is buitengewoon goed, maar de songs zijn niet allemaal even bijzonder. Leuk om even bij te lunchen…

James McCartney
“Ja, hij wiens naam niet genoemd mag worden, nou ja hij is er dus bij vandaag. Ik zag hem backstage lopen en dacht: hij is het! Maar goed, we zijn hier niet voor ‘hem’ uiteraard, maar voor die andere: James McCartney”, aldus de presentator (irritante vent trouwens…) in Charlie. Hij heeft het in dit stukje over de vader van James, SIR PAUL MCCARTNEY. Ook wel: Mr Beatles himself. Hij was er dus, deze muziekheld. Maar we stonden er voor zijn zoon, kijken wat hij kan met alleen him, himself en zijn gitaar. Nou, als singersongwriter niets te klagen, goede stem en top nummers. Geen nummers met hitmateriaal, die zijn vader steevast schreef. En de set miste nog iets. James was het meest chagrijnige, verwende ventje dat ik ooit op een podium zag staan. Ik vond de muziek erg fijn deze vrijdag, maar zijn boze hoofd en ‘i don’t care about all of you’ attitude brachten wel een domper op de set. Een beetje interactie was ook fijn geweest. Geen ster, maar ‘zoon van’. Duidelijk.

Tame Impala
Bij de Alpha is het druk. In de grote tent spelen de grootste namen van dit festival en aan weerzijden zijn heuvels waar je heerlijk op kan liggen. Bij het concert van Tame Impala is de heuvel een ideale plek. De psychedelische sound, brengt je meteen naar de wereld van strand- en zand (lees woestijn) feesten. De act is bijzonder, een harde galm, veel kunstige melodielijnen. Het is voor de getrainde luisteraar een pretje, maar voor anderen iets te moeilijk voor op de vrijdagmiddag.

Bron filmpje its211me3

Band of Horses
Slechts vier nummers gezien, maar eindelijk vier nummers gezien! Deze band wist ik altijd te missen. Gelukkig nog een kans op Lowlands 2013. En wat voor een, strakke set, overduidelijk rasmuzikanten. Vier nummers hoogwaardige kwaliteit. Altijd fijn.

Bron foto Instagram Schirmbeck

Petite Noir
Regen, gadver. We halen poncho’s en gooien het programma om (je kunt geen tent meer in, want een drukte). In de X-Ray is het droog en warm. Heel warm. Ik sta tussen flirtende dronken mannen, terwijl op het podium Petite Noir een goede set neer zet. Stevige elektronische songs, een dromerige sound, maar scheurende gitaar. Het is dansbaar en diepgaand tegelijk. Topact terwijl de regen van de keet afstroomt.

Nine Inch Nails
Om de regenbuien te negeren, sluiten we ons op in de bioscoop Echo (daarover later meer). Maar net voor het optreden van Nine Inch Nails verlaten we de tent voor het concert in de Alpha. Ik heb ze al een keer eerder gezien – het is vast een slecht teken dat ik dit niet meer wist! – maar dat was overdag op Lowlands. De avondsetting lijkt zich beter te lenen voor de band. Met maar liefst zeven studioalbums met zekerheid een grote naam. Toch zegt Nine Inch Nails (ook wel NIN) niet iedereen wat. Het is niet de meest toegankelijke muziek. Het is duister, rauw, met elektronische klanken gemengd met harde gitaren. Met gave visuals en sterke lampen (voornamelijk rood en blauw, dus erg passend bij het donkere van de band), is de set meer dan een aaneenschakeling van hits. Het is hard, maar melodieus. Het is zien, horen, proeven en voelen. Het is Nine Inch Nails met alles wat ze hebben. Een act die je gezien moet hebben of het nou jouw kop van thee is of niet. Gewoon om te ervaren. Nine Inch Nails is een act die je moet ervaren. (ps hieronder een filmpje, geluid in de tent was toch een stuk beter, klonk ook een stuk zuiverder haha).

Author - Marleen