Bijna herfst, hier de redders voor pluizig haar

30/08/2013
by Marleen
3 min read
1 Comment

Tryout beauty blog… Ik wil ook een keer meedoen, haha!

Ook last van onhandelbaar, pluizig haar? Behoefte aan stijl haar, luchtig en stevig? We testen drie poducten die een pluisvrij en glad kapsel beloven.

002

John Frieda Frizz-Ease 3-Day Straight
Belofte: een semipermanente styling spray om krullend, pluisgevoelig haar eenvoudig steil te maken. Drie dagen steil haar, ook al heb je normaal stevige krullen.
Oordeel: Wie is er geen fan van John Frieda, de anti-pluis producten geven al een mooi glad resultaat, maar dit product biedt veel meer. De eerste keer dat je het gebruikt, moet je aardig wat sprays in het haar doen. Om het echt goed te laten werken raden ze aan het haar glad te föhnen en een stijltang te gebruiken. Resultaat: supersteil haar. Maar blijft het ook zo? Ja, ook dag twee zit het haar nog steeds mooi stijl en geen pluizen. Nadeel is wel dat het haar wat zwaar en vettig wordt, dus na twee dagen wil je het graag weer wassen. De tweede keer lijkt het haar al meer gewend en geeft ook dag twee prachtig glad haar. Zonder steiltang is het resultaat wel wat minder, geen pluis en mooi glad, maar ook niet kaarsrecht. De verpakking is wel snel leeg.
Prijs 13,99, bij elke drogist

001

Schwarzkopf Professional: OSiS Soft N’ Straight
Belofte: deze gladmakende emulsie voorkomt gespleten haarpunten en het haar voelt zijdezacht aan.
Oordeel: dit product breng je aan op nat aan. Een kleine hoeveelheid is genoeg, maar je kunt altijd meer gebruiken om een beter resultaat te krijgen. Vervolgens föhn je het haar zo steil mogelijk. Omdat je niet veel nodig hebt en je het meteen na het douchen kan insmeren, is het makkelijk te gebruiken. Het haar wordt glad en pluisvrij, maar echt prettig voelt het niet aan. Ik vind het te vet aanvoelen. Misschien gebruik ik nog teveel, terwijl ik maximaal een druppel zo groot als een 5 cent muntstuk gebruik. Te duur voor wat het brengt.
Prijs 18,00, bij haarshop.nl

003

Andrélon Instensive Anti-Klit spray Oil & Care
Belofte: luchtig, soepel, zacht en pluisvrij haar.
Oordeel: de spray ruikt heerlijk! Je brengt het aan op handdoekdroog haag en sprayt een aantal keer, voornamelijk op de uiteinden. Vervolgens föhn je het haar. Mijn haar voelt inderdaad zachter en gladder aan en is zie geen pluis meer. Het haar is niet supersteil, maar dat belooft het ook niet. Ook na een paar uur lopen ziet het haar er nog goed uit. Pas aan het eind van de dag heb je behoefte om weer bij te sprayen, zeker als het vochtig weer is. Maar doet wat hij belooft en dat voor slechts 4 euro.
Prijs 3,99 bij elke drogist.

Welk product gebruiken jullie?

Star Trek Into Darkness en andere filmreviews

30/08/2013
by Marleen
4 min read
1 Comment

Ik ben een Sci-Fi geek. There, I said it. Mijn vriend vindt het hilarisch dat te zeggen als ik met mijn lightsaber door het huis loop. Of als ik vraag wanneer ze zwaartekracht in een ruimteschip gaan uitvinden – al die Sci-Fi mensen en wezens lopen en ademen normaal in films. En Discovery series over aliens die op aarde landen vind ik ook zó interessant. Wat als? Omdat ik deze week films zag die mij aan het nadenken zetten, bij deze een blog met filmrecensies.

Star trek Into Darkness (2013)
Ben jij een cumberbith of een pinehead? Marleen, waar heb je het over?! Zo heten de fans van de hoofdpersonen in deze film: Chris Pine en Benedict Cumberbatch. Als ik moest kiezen ben ik een cumberbitch, want hallo, hoe geniaal is Benedict in Sherlock? Maar goed, de film. Eerder deze maand zag ik deel 1 en was aangenaam verrast. Het is werkelijk Star Trek gebleven, ondanks dat het in een nieuw hedendaags jasje is gestoken. Leuk ook dat de oude Spock een rol heeft in de film. In deel 2 (eigenlijk deel 13, qua Star Trek films) komt het gevaar niet van een bizarre wegweg planeet, maar van binnen in de organisatie. En die strijd wordt al snel heel persoonlijk. Een spannende film met veel actie. Mijn hoogtepunt is het sarcasme van Scotty (Simon Pegg, altijd goed), als hij terugkomt op het schip. Het verhaal bracht ook wel wat kriebels bij mij boven, ik ben benieuwd of de toekomst zulke ontwikkeling met zich mee brengt – ik noem het maar gewoon – invriezen en weer tot leven wekken van mensen. Ook de ontwikkeling van de hoofdpersonen vond ik interessant in vergelijking met deel 1. Maar verder is het geen diepgaand verhaal, alleen vermakelijk. Een verhaal voor een avond met vrienden op de bank.

Mijn Letterboxd cijfer: 7/10

Everything Must Go (2010)
Vast een tip van Ikbenirisniet, want onze filmsmaak komt overeen. Ik als Will Ferrel hater – haat is een groot woord, maar ik kan niets met zijn humor – durfde het aan deze film te kijken. Het is namelijk geen comedy, maar een tragisch komedisch verhaal. De hoofdpersoon Nick Halsey heeft de grootste pechdag uit zijn leven. Hij verliest zijn baan, is de 12 stappen uit het AA-programma helemaal vergeten en dus weer terug bij af als alcoholist. En als hij thuiskomt is zijn vrouw er vandoor. Ze heeft meteen maar al zijn hebben en houwen in de voortuin gedumpt en alle sloten veranderd. Wat nu? Nick gaat de strijd aan met zijn vrouw, de buren, spullen, maar vooral met zichzelf. Best leerzaam om zo naar het leven te kijken, wat heb je aan spullen als je iedereen kwijt bent en geen richting meer hebt in het leven?

Cijfer: 6/10

Moon (2009)
Deze film wilde ik al heel lang zien, maar nooit gedaan. Eindelijk was het zo ver, ik had zin en tijd om de film te zien, in de trein. En het was het wachten waard. Wat een bijzondere film! Hoofdpersoon Sam Bell heeft nog maar twee weken te gaan op de maan, waar hij in zijn eentje werkt aan het produceren van energie voor de aarde. Nog even en hij kan terug naar zijn familie op aarde. Maar dan gebeuren er rare dingen. Hij ontdekt dat er ‘geknipt’ is in de beelden die van aarde worden verstuurd, hij ziet andere mensen – iemand die wel heel erg op hem lijkt! – op de maan en krijgt een ongeluk. Vanaf dan is niets meer wat het lijkt. Weer een film die mij aan het denken zette, waar gaan we heen met de wetenschap? Wat is mogelijk? Wat is menselijk en wat is ‘gemaakt’? Verwacht geen actie, maar diepgaande gesprekken en een hoop mindfuck. Must see.

Cijfer 8/10

Never Let Me Go (2010)
Als jullie nu nog niet weten dat ik van films houd die mij aan het nadenken zetten… Never Let Me Go is weer zo één. In een wereld waar alle ziekten genezen kunnen worden, wordt een speciale groep kinderen geboren. Deze kinderen zijn geboren met maar één levensdoel: anderen helpen. En dan bedoel ik niet met goede daden, maar met wat ze ‘in’ hun lichaam hebben. Het speelt zich af in de jaren ’70, ’80 en ’90, maar dan een net iets andere dimensie. Hoe ver durven we te gaan met onze zorg? Is de een belangrijker dan de ander of verdienen we dezelfde rechten? Krijgen de hoofdpersonen in de film een tweede kans of is hun lot al bepaald? Ik houd van Britse films, van Andrew Garfield en van liefdesverhalen, want ja er zit ook veel romantiek in de film. Een minpunt: er zit weinig vaart in, daardoor is de film soms best saai. Maar het bizarre van dit verhaal levert zeker een zeven-min op.

Cijfer 7/10

My week in music: praten over peper op 3FM!

29/08/2013
by Marleen
5 min read
5 Comments

Twenty One Pilots
Verrassing. Twenty One Pilots was gisteren alweer terug in Nederland. 3FM en 3voor12 vonden ze ook zo leuk, net als ik. En daarom dachten ze: laten we dat feestje van Lowlands even dunnetjes overdoen in Paradiso. Want er waren immers amper beelden van dat geweldige concert en iedereen die er bij was bleef er maar histerisch overdoen (ik ontken alles!). Dus oplossing: 3voor12 hangt camera’s op, geeft gratis kaartjes weg, 3FM ook nog een paar en gooit de heren nog een paar keer op de radio en tada volle zaal. Grappig genoeg vrijwel allemaal mensen met Lowlands bandjes om…

Ja, we hadden letterlijk hetzelfde feestje, maar nu voor de camera’s van 3voor12. Jullie kunnen het allemaal terugzien volgende week. Ik plaats ook wel even een linkje op mijn Twitter.

Continue reading

Liebster Award

28/08/2013
by Marleen
1 min read
10 Comments

Wat een verrassing! Anne van vierentwintiglentes heeft mij genomineerd voor een Liebster award. Het doel van deze award is om meer blogs te leren kennen. Als beginnende blogger (of beter gezegd herintreder) doe ik dus graag mee! Bedoeling is dat je de 11 vragen beantwoordt van de blogger die jou heeft genomineerd, zelf 11 vragen bedenkt en dan weer 11 bloggers nomineert. Voor die laatste twee punten – lees maar onderaan. Hier in ieder geval de 11 antwoorden. Kunnen jullie mij beter leren kennen. Dank lieve Anne! <3
1. Waarom ben je begonnen met bloggen?
Schrijven is mijn passie en heb jarenlang blogs gehad. Toch een paar jaar geleden gestopt. Alleen nu miste ik het te erg. Ben nog wel aan het zoeken wat mensen op mijn willen lezen, zodat ik mij daar meer op kan richten. Nu is het nog een beetje een samengeraapt zooitje… Iemand een tip?

2. Hoe zou je jouw persoonlijke stijl (in het algemeen) omschrijven?
Qua fashion: netjes meets stoer meets trendy. Eigenlijk draag ik vaak blouses en jasjes, vaak dan met een stoere broek of hoge rok. Riemen, sieraden. Van hoge hakken tot all stars. Er zit wel altijd iets stoers in. Een stoere riem, een grote armbad, een leren broek (nepleer). Eigenlijk ben ik helemaal niet stoer…
Qua huis: modern, strak, maar met kleur (rood!). Kussentjes, kaarsjes, plantjes etc heb ik wel. Dus het is niet heel minimalistisch.
Qua gekke dingen: ik heb teveel zonnebrillen, tassen, knuffels (ik koop regelmatig een knuffel, geen idee waarom) en tijdschriften. Tja.

3. Wat is je favoriete item in huis?
Mijn macbook en/of camera. Lekker meteen de duurste dingen. Qua meubels ben ik dol op onze bank.

66759-liebster

4. Op een onbewoond eiheieiland! Wat zou je meenemen? Denk eraan, het moet wel in je rugzakje passen.
Mijn vriend is te groot om in mijn rugzak te passen, snik. Ik kan mijn backpack proberen? Okay, op een onbewoond eiland heb je geen stroom, dus dingen als telefoon en laptop laat ik thuis, maar papier en pen gaat mee: ik moet kunnen schrijven. Een cd-speler op batterijen (en veel batterijen en cd’s), zodat ik muziek kan luisteren. Zonnebrand crème, laten we verstandig zijn! Voldoende eten en drinken, bikini, strandhanddoek, luchtige kleding, een boek en een goed humeur. Is het al bijna zo ver?

5. Welke tijdschriften lees je het liefst?
Ik ben tijdschrift-verslaafd. Eerlijk. Ik heb stapels liggen. Inmiddels ben ik bezig met een grote opruiming, hiervoor gebruik ik mijn ‘boekjes’. Als ik mijn SD kaart heb gevonden, zal ik een blog over mijn boekjes plaatsen. Ik plak hier knipsels in uit die tijdschriften. We hebben laatste kilo’s oud papier weggedaan, ben er bijna! Tot die tijd koop ik geen nieuwe tijdschriften. Ik koop trouwens meestal leespakketten met 3 tijdschriften. Ik lees Viva, Cosmo, Glamour, Grazia, Elle, Marie Claire, Flair, en Donald Duck (die bewaar ik wel). Eigenlijk nauwelijks muziektijdschriften, alleen soms NME of Rock Sound. En ik heb voor Up Magazine gewerkt, dus ook wel eens.

6. Welk restaurant in Nederland zou je iedereen aanraden?
Moeilijk! La Maschera in Assen vind ik echt een topitaliaan! En laatst was ik in eetcafe Allerlei in Nijmegen, ook een aanrader. Ik ga vrijwel nooit naar hetzelfde restaurant. Behalve in Zwolle, daar ben ik met bijna iedereen die ik ken(de) naar La Stalla geweest.

7. Welk gerecht is op dit moment je favoriet?
Ik maak bijna nooit hetzelfde – val ik al in de herhaling? Ik vind het wel leuk om met wraps te werken. Laatste had ik trouwens de healtht egg wrap van ChicksLoveFood gemaakt. Dat was een goede combi van omelet en wrap = aanrader! En mijn specialiteit is lasagne, hoewel ik dat vrij weinig eet.

8. Als je helemaal vrij was om te kiezen, welk beroep zou je dan willen uitoefenen?
Tekstschrijver. Ik zou elke week wel een ander projectje willen hebben waar ik mij helemaal in kan uitleven, interviewen, portretten, achtergrond verhalen, blogs. Als ik maar kan schrijven.

9. Geloof je in de ware?
Ware als in ideale liefde? De enige voor altijd en overal. Weet je? Ieder mens verandert elke 7 jaar totaal, van smaak, van gewoonten, interesses etc. Zo zijn wij. Zijn mensen die na 7 jaar hun relatie niet meer zien zitten dan niet samen met de ware? Of was de geliefde eerst wel de ware, maar past de persoon niet meer bij de huidige ik? Oftewel; ik denk dat er meerdere ‘ware’ zijn. Een ware is iemand die je aanvult, waar je jezelf kan zijn, maar die ook het beste in jou naar boven haalt. Die er voor jou is, ook als je mindere dagen hebt. Waar je je zowel geestelijk als lichamelijk verbonden mee voelt. Dat. Op dit moment ben ik met zo’n iemand samen. Ik weet niet wat de toekomst zal brengen, maar ik kan ‘nu’ zeggen: met hem wil ik wel de rest van mijn leven delen.

10. Wat zijn jouw fijnste gewoontes?
Ik vind het moeilijk om positief over mijzelf te zijn, zonder arrogant over te komen. Hebben meer mensen dat? Maar ik denk dat ik wel lief en behulpzaam ben en dat ik ook grappig ben. Het vriendinnetje die je vraagt als je iets ‘leuks’ wilt doen. Maar ook een luisterend oor. Denk ik.

11. Welke reizen heb je op dit moment op de planning staan, of droom je het hardste van?
Geen reizen, mijn verlofuren zijn op – janken! Maar ik moet niet zeuren, ben jaren niet weggeweest en nu in iets meer dan een jaar tijd naar Barcelona, Antwerpen, Berlijn en Venetië geweest. En 12 dagen in de buurt van Trieste. Ik wil nog wel wat stedentrips maken, Londen en Parijs staan bovenaan. Ik wil nog terug naar Rome. En voor de relaxvakantie trekt Kroatië en Griekenland mij erg. We zien wat volgend jaar brengt!

Omdat ik nog geen 11 bloggers ken – ik ben hier pas 1,5 maand actief – geef ik jullie een kans: comment hieronder met antwoord op 1 van de bovenstaande vragen. Vervolgens mag je jouw blog spammen. Ik ben benieuwd naar jullie mooie blogs! De leukste drie zou ik in een blogpost benoemen.

x

Boek recensie | Ik en jij

27/08/2013
by Marleen
1 min read
2 Comments

Op zoek naar een boek dat je snel uitleest. Omdat 1. hij dun is. 2. je leest hem in één adem uit, zo interessant. 3. goed geschreven is? Probeer ‘Ik en Jij’ van Niccolò Ammaniti.

Het verhaal
In dit verhaal van de Italiaanse schrijver Niccolò Ammaniti, speelt de veertienjarige Lorenzo de hoofdrol. Al sinds zijn kleuterjaren heeft hij weinig tot geen aansluiting met zijn leeftijdsgenoten. Hij is het tupe dat menselijk contact wetenschappelijk benaderd (ik lees tussen de regels door: autistisch). Tot dat zijn halfzus Olivia op de stoep staat, met haar eigen problemen.

Oordeel
Dit verhaal leest als een trein. De schrijfstijl is erg plat, waarmee ik bedoel dat er weinig emoties worden uitgelegd. Geen poeha, maar erg direct. Je leest veel over gevoelens en gedachten tussen de regels door, de schrijver laat het aan de lezer over om verbanden te leggen.
Ondanks de oppervlakkige stijl, is het een dramatisch verhaal over twee jonge Italianen met verschillende problemen. En het einde, pff.

Gekocht bij bol.com voor 5 euro.

Cijfers
7/10

Lowlands uitgebreid verslag zondag

25/08/2013
by Marleen
5 min read
Add Comment

Precies een week geleden. De tijd gaat te snel. Toen nog genietend van de mooiste artiesten, de vetste optredens en het lekkerste eten. Nu zien hoe het snel donker wordt, de was die nog moet gebeuren en liggend op de bank een filmpje kijken. Heul anders, maar stiekem ook erg fijn  hoor… Hier mijn verslag van Lowlands zondag! 

Jake Bugg
Jake Bugg en Marleen is geen goede combinatie. De vele keren dat ik in de rij heb gestaan om hem te zien, om uiteindelijk slechts 1 hand en 1 muzieknoot te horen. Gelukkig (alhoewel!) was de Alpha op Lowlands behoorlijk leeg bij zijn concert. We konden dus in het tweede vak vooraan staan. Het eerste deel werd een beetje overschaduwd door valszingende dames naast mij. Jake Bugg stond zelfverzekerd op het podium, hij speelt met de grootste gemak – maar zonder glimlach, zoals de andere Britse zangers Miles Kane en Alex Turner. Het tweede deel van de set is een stuk spannender. Met zijn elektrische gitaar krijgen zijn songs meer tempo en meer smoel. De andere – akoestische – songs zijn lief, maar ook wel erg braaf. En dat terwijl Jake’s teksten behoorlijk origineel en stevig zijn. Vooral het nummer ‘Kingpin’ belooft veel goeds voor de toekomst van deze jonge Brit. Jammergenoeg eindigt hij weer met de brave songs, wat het middenstuk het hoogtepunt maakt. Ach, hij had een hoogtepunt. Zijn album heb ik wel gekocht, want de nummers zijn heerlijk, ook de brave akoestische songs. Ik blijf een sucker voor romantische songs.

Bonobo
Bonobo is een bekende naam in de triphop wereld. Met acht albums krijgt hij dan ook met gemak de Grolsch tent vol. Sterker nog, het is zo extreem druk, mensen kunnen met moeite om je heen. Nu vind ik triphop best aangenaam om naar te luisteren, maar alleen tijdens ontspan moment en vlak voor het slapen. Niet met 20.000 lowlanders om je heen. De dromerige songs en de warmte van massa’s mensen om je heen, het werkt bij mij niet ontspannend. Ik vertoon vluchtverdrag en verlaat het optreden dan ook vrij snel.

Fall out boy
Ik ben fan van Fall Out Boy. Ik zag ze voor het eerst in februari 2006. Nu, ruim 7 jaar later staan ze weer voor mijn neus. Nu niet in de Melkweg met 1000 emokids om mij heen, maar in een half gevulde Alpha tent met leeftijdsgenoten (bijna 30ers, snap je). Het is een feest om al die songs weer te horen, verrassend hoeveel liedjes ik nog ken. En de nieuwe nummers worden luid door de massa mee gezongen. Ook de zanger is beter gaan zingen en de mannen – inmiddels, ook zij zijn ouder – zoeken veel interactie met het publiek. Maar zonder oordopjes (altijd +1 bij concerten!) is het geluid flink hard en overstuurt. Sterker nog, zonder oordopjes klinkt het vals, met oordopjes zuiver. Bizar. Nee, goed was het niet, maar wel een leuk feestje. Over 7 jaar weer?

James Blake 
Frustraties. Pratende mensen, rokende mensen en niet geïnteresseerde mensen. Het concert van James blake is een luisterconcert met zijn dromerige elektronische songs, met stevige bas. Achterin was het geluid slecht en met die pratende mensen naast mij, werd het niet veel beter. Langzaam kroop ik naar voren, maar de tent was te vol. Ik hoor geen muziek, alleen de Bas, met hoofdletter B. Dan maar een keer in een kleine zaal James live zien. Van kennissen hoorde ik dat dit optreden van hem briljant was. Helaas heb ik niets te vertellen behalve blablabla. Jammer.

MS MR
Slechts 5 nummers gezien, maar wat voor een nummers. MS MR was een van mijn aanraders voor Lowlands en eentje die de verwachtingen waar heeft gemaakt. Wat een topwijf is die zangeres. Ze zingt goed en geeft echt een show weer, een artiest. Als artiest mag geel haar ook best, als normaal meisje is dat toch vrij…apart. Met het nummer Hurricane heeft MS MR een potentiële hit in handen. Het publiek gaat dan ook hard op dit nummer. En het cdtje werd ook als warme broodjes verkocht. Dat zegt iets in de tijd dat cd’s nauwelijks meer verkocht worden.

Franz Ferdinand
Om heel eerlijk te zijn, ontwijk ik deze band altijd (deze biecht werd zelfs op de NRC liveblog nog genoemd, zo uniek ben ik blijkbaar). De liedjes zijn wel leuk, maar niet ‘bijzonder’. Zo’n dertien in een dozijn bandje. Maar vooruit, ze staan deze keer in de Alpha. Het is mooi weer, dus we kunnen op de heuvel liggen. In de drukte vonden we nog een plekje, maar al gauw lagen we niet meer. De bezoekers waren zo enthousiast. Alle rijen in de tent en honderden mensen op de heuvel stonden te zingen en springen bij de hits ‘Take Me Out’ en ‘Do You Want To’. Wow. Wat een feest. Alsof de band dacht dat ze de afsluiter waren…
Check dit filmpje maar.

The Knife
Dansles van The Knife. Moderne dans, strakke turnpakjes, travestieten. Je kunt je al voorstellen dat dit een bijzonder concert was, door alleen al die drie kenmerken te lezen he? The Knife, you love them or hate them. Het is een show dat ze geven. Ik vergelijk het een beetje met een jaren ’70 rockopera. Bizarre scènes, zeer muzikaal en onmogelijk niet te willen ‘afkijken’. Must see act en dan niet om de muziek, maar om de act.

Nick Cave & The Bad Seeds
Afsluiter van de avond was Nick Cave. Een rasartiest, eentje met tientallen songs, een reputatie waar je u tegen zegt en een connectie met het publiek alsof het een God is. Toch een maar. Nick Cave’s muziek is niet voor iedereen even toegankelijk. Het is erg bombastisch en klassiek. En dan bedoel ik niet klassiek als met violen, maar als in oldskool. Oude rock met veel gevoel, erg zwaar op de maag, erg uitbundig.