Ik volg veel blogs, heel veel. Waaronder ook een aantal boekenblogs. Maanden geleden ging het daar al over The Rosie Project van Graeme Simsion. Door de enthousiaste recensies kwam hij op mijn verlanglijstje voor kerst. Deze week begon ik met lezen. Hij was met een paar uurtjes lezen uit. En ik zeg alvast: wow.
Iedereen kent de geschiedenis. De wanhopige strijd om burgerrechten door de Afro-Amerikan. Racisme en discriminatie. Rosa Parks in de bus. Iedereen kent de geschiedenis. De holocaust. De massamoord van joden in gaskamers. Concentratiekampen. Zes miljoen Joden omgebracht. 72 miljoen doden in totaal.
Hoe kennen wij deze geschiedenis? Door de verhalen van overlevenden. Mensen die getuige waren van verschrikkelijke gebeurtenissen. Voor het nieuwste boek van Elliot Perlman heeft hij zes jaar lang onderzoek gedaan. Diverse personen in het boek zijn gebaseerd op waargebeurde verhalen van ooggetuigen die de auteur sprak. Dit alles resulteerde in het dikke boek ‘Wat Nooit Is Verteld’.
Op zoek naar goede boeken via goodreads, kwam ik ‘Een uur en achttien minuten’ van Peter Zantingh tegen. Grappig genoeg wist ik meteen dat ik Peter volgde op Twitter. We hebben beiden een passie voor muziek. Zijn boek stopte ik dan ook meteen in het virtuele winkelmandje. Die passie voor muziek bleek meteen bij het openen van het boek, waar een prachtige songtekst het verhaal opent en eindigt met een soundtrack lijst. Hoewel muziek niet centraal staat in het boek, had het wel een belangrijke lading in het boek. Muziek biedt troost.
Ik vind het zooooo moeilijk! Lijstjes maken voor december. En we vieren kerst en sinterklaas met cadeaus met familie, vrienden, schoonfamilie én collega’s! En dan zijn mijn broer en vriend ook nog jarig. Cadeautjes kopen vind ik leuk en makkelijk. En dichten vind ik ook best okay. Maar wat wil ik zelf? Ik heb al zoveel!! Toch heb ik wat te wensen en misschien helpt het jou ook bij het bedenken van leuke cadeautjes!
Het Wonderbaarlijke Voorval Met De Hond In De Nacht
Mark Haddon
Het verhaal over een kind met autisme. Een onderwerp dat ik zo interessant vind, omdat ik mij er weinig bij kan voorstellen. Daarom las ik in de auto terug van Italië naar Nederland – ja, lang geleden – dit boek.
Het verhaal
De 15-jarige Christopher is autistisch. Hij heeft moeite met emoties en onoverzichtelijke situaties, maar is een kei in logica en wiskunde. Wanneer blijkt dat de hond van de buurvrouw is vermoord, onderneemt hij een speurtocht die zijn leven op zijn kop zal zetten. Centraal staat hoe Christopher probeert de wereld te begrijpen met logica. Hij leest geen emoties, kan niet tussen de lijntjes doorlezen en kan geen verbanden leggen. En dat is verdomd lastig als de wereld om je heen lijkt in te storten door list en bedrog.
Mijn mening
Ik vind dit een heerlijk boek. Het kinderlijke schrijven, het proberen dingen te begrijpen met logica, ook als er geen logische verklaring is. En die wiskunde sommen die hij deed om zichzelf te kalmeren of om orde te scheppen in chaos kon ik prima hebben, ik heb er zelfs nog wat van geleerd – en ik heb niets met logica en cijfers. Het verhaal neemt je echt mee in zijn wanhoop en frustratie. En het heftige van het hebben van autisme.
Cijfer
9/10
The Woman who went to bed for a year
Sue Townsend
Met een titel als ‘The Woman who went to bed for a year’ ben ik meteen geboeid. Ik heb dit boek gelezen lang lang geleden tijdens de leesmarathon. Bij deze nog een recensie.
Het verhaal
De dag dat haar tweeling het huis verlaat, kruipt Eva in bed. Ze ziet de troep beneden en kijkt naar haar vermoeide, maar keurig verzorgde gezicht en gaat liggen. En daar blijft ze liggen. Maanden. Haar man – een erg slimme sterrenkundige – en haar tweeling – ook allebei hoogdbegaafd, weten niet wat ze met haar aan moeten. Toch krijgt ze fans, mensen die denken dat ze het uit protest doet. Eva wil denken, ze heeft jarenlang geleefd voor anderen, nu wil ze bedenken wat zij wilt. En dat doet ze vanuit bed.
Mijn mening
Origineel verhaal! Ik vond het bijzonder om te zien hoe wanhopig iemand kan worden van het altijd maar moeten. Het altijd maar leven voor een ander. En het wordt echt hilarisch als mensen haar als heilige zien, terwijl zij daar eigenlijk alleen maar ligt na te denken over waarom ze spullen nodig heeft of de vraag of ze in God geloofd. Er ontstaan spannende vriendschappen en veel gebroken relaties. En toch mist het verhaal wat. Er kon meer uitgehaald worden. De humor was heel subtiel, voor mij mocht het wel wat meer aangedikt worden. Doordat er vrij weinig gebeurd, lees je veel tussen de lijntjes door en dat is soms best lastig. Al met al een vermakelijk boek, maar geen uniek exemplaar.
Cijfer
7 /10
